शनिवार, १७ जून, २०१७

मी एक माणूस

बांधलेला स्वर्ग , कोरलेला नर्क
त्या मध्ये जेही आहे ते
ओरबाळून जगणारा
मी एक माणूस !
वर तो पाऊस सांडणारा
खाली तो खळाळून भांडणारा
त्यात स्वतःस सदा विसळणारा
मी एक माणूस!
घडतात चुका माझ्याकडून
कळतात चुका कधी मला बघून
धावणाऱ्या जीवन सरितेत
सदा नवे नाव घेऊन जन्मणारा
विसरभोळा
मी एक माणूस
-भुराम

रविवार, ४ जून, २०१७

टिपतो इशारा...



गोठ्विला वारा,
गुंजविला सारा
निळ्याश्या नभाने आज
मांडिला पसारा.
अलवार होता,
काजचा तो ठोका
हळूच झेलता थेंब
चमचम तारा.
ओली धानी काया
गंध मॄदुमृदू माया.
स्पर्श सभोवाचा होता
नाचतो शहारा
पल्लविचा नाद
मनी सुखाचा संवाद
आज येणे सखे तुला
टिपतो इशारा...

-भुराम
June 4, 2011

शनिवार, ३ जून, २०१७

तू सखे कविता

घन  तृष्णेच्या स्पंद तिरावर
चंद्र वैभवी जाणून घे तू
अवकाशातून जाणीव झरता
नयन आर्जवी ओघळ हो तू

शोध नको तो उगा जान्हवी
अव्यक्ताच्या तिमिर सलातून
वेग तसा मी किती रोखतो
अनावर होतो गहिवर आतून
रोध जरी मग तुझा लाघवी
मिठीत येता अवखळ हो तू .

ओंजळ माझी निळी सांडली
भवतालीच्या रेखीव काठी
तृप्त मनाच्या मिलन कळीला
स्पंद गुलाबी बिल्वर गाठी
किणकिणता ती मंजुळ सरिता
सहज क्षणांची खळखळ हो तू

देवदार तो उभा देखणा
झुळके सरशी नृत्य शहारी
पर्वत रांगी घोघावणारा
वारा हर्षी मुक्त विहारी
लेवुनी त्यांच्या मुक्त छवीला
नाद पेरती सळसळ हो तू

तप्त द्रुमीची ऊन सावली
जडभारत जो जगे पावली
शून्यात रोखल्या नजरे आतून
सूक्तांची मग उधळण झाली
कुणा कळावी किती वळावी
अशी एकदा अवघड हो तू .

व्योम व्योम ते कापूर जाळी
रक्त खुणांच्या संचित भाळी
तिथे पाखरे मुक्त थव्यासवे
रोज रेखती भव्य सकाळी
कळतील जरी ही कुणा इशारे
 तू सखे कविता निर्मळ हो तू .

-भुराम  

मंगळवार, ४ एप्रिल, २०१७

(4) आठ-ओळ्या..contd...

(२३)
परिघी व्यक्त नदीने
लयनादी उधळीत जावे
ओठांच्या कोंदण काठी
शब्दांनी मंजुळ व्हावे
त्या दिक्प्रभेच्या वेळी
राव्यांचा फिटता गाभा
त्या प्राजक्ती स्मरणांचे
चांदणे विखरुनी द्यावे.
-भूराम
***

(२४)
मन स्पंदारवी गंध रुचा
त्या आवेशातील बोध तुझा
संक्ऱषातील गर्द त्वचेचा
योग समर्पित स्पर्श तुझा
हळवे देऊळ , वेडे वाडे
जिर्ण कुठेसे घुंघुरणारे
अज्ञातातील मंद रतीला
शोध तुझा हा गे शोध तुझा.
-भूराम
***

(२५)
पळसामागे पळस डोले
ओढनामिक चांदण झेले
डोळाभारी अधर वेदना
थेंब थेंब मग रोध तुझा.
दूर विणेची शुन्य गर्जना
ओले काळीज करी अर्चना
अश्वत्थाच्या सळसळ नादी
घडे मला अनुमोद तुझा.
-भूराम
***

(२६)
बांधील तुझ्या पाऊल खुणा
ओघळणाऱ्या चांदण ऋणा
सावलीत कुठे कोरलेल्या
कुठे पेरल्या संपृक्त मना.
सावध सावज साधच सांगत
धावत धावत क्वचित रांगत
काळ सरतो त्वचा बदलते
हासू तेच दे कोवळ्या उन्हा.
-भूराम
***
(1) आठ-ओळ्या
(2) आठ-ओळ्या..contd...
(3) आठ-ओळ्या..contd...

बरं वाटलं

तू ओघा ओघानेच आलीस
मनात,
चंद्र देखण्या गुंजारवी मौनात.
*
*
सावल्या नकळत रुजू लागलया
मातीत,
नखाने कोरलेल्या तुझ्याच सावलीत.
*
*
पावसाचंहि पावसात बरच असतं
कोसळणं,
जसं तुझं नकळत माझ्यात ओघळणं!
*
*
चिंब भिजू नकोस हैराण होशील
शिंकांनी!
का हरकलीस खोल उठलेल्या तरंगांनी?
*
*
गुंतली होतीस ना तू खरंच सांग
माझ्यात?
दूर होतांना दिसलं होत सारं तुझ्या डोळ्यांत.
*
*
वेडे उगाच मांडत बसलीयस हे गणितं
शुन्यांचे !
हिशोब लागलेय का कधी त्या निघून गेलेल्या क्षणांचे?  
*
*
ओझरती का असेना बऱ्याच क्षणांची आज भेट
घडली,
चंद्रानेही नक्कीच आज ढगा आड असेल त्याची पाठ थोपटली.
*
*
हो नक्कीच!
भेटलीस बोललीस बरं वाटलं.

-भुराम
4/5/2017