माणूस म्हणून जगण्यासाठी...(Marathi Kavita)

माणूस म्हणून जगण्यासाठी केलेल्या प्रयत्नात कविता माझ्या सोबतीला आली.... त्या सोबतीत फुललेल्या काही क्षणांची ही एक पुसटशी नोंद.... (तुमचे अभिप्राय जरूर नोंदवा...)

रविवार, १२ जून, २०२२

सांज सांभाळ

 



Posted by bmahajan@gmail.com at ११:२९ PM कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
यास ईमेल कराहेब्लॉगकरा!X वर शेअर कराFacebook वर शेअर कराPinterest वर शेअर करा
Labels: कविता माणसाच्या, सेल्फीच्या कविता
नवीनतर पोस्ट्स जरा जुनी पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यत्व घ्या: पोस्ट (Atom)

लेबल

  • #coronapoems (14)
  • आठ-ओळ्या (7)
  • कविता दुःखाच्या (30)
  • कविता माणसाच्या (98)
  • प्रेम (31)
  • बडबड गीते (2)
  • विनोदि (6)
  • सेल्फीच्या कविता (8)
  • स्वैर लिखाण (2)

हा ब्लॉग शोधा

ब्लॉग संग्रहण

  • ►  2026 (1)
    • ►  एप्रिल (1)
  • ►  2025 (1)
    • ►  ऑक्टोबर (1)
  • ▼  2022 (4)
    • ►  सप्टेंबर (1)
    • ▼  जून (1)
      • सांज सांभाळ
    • ►  मे (1)
    • ►  फेब्रुवारी (1)
  • ►  2021 (3)
    • ►  ऑक्टोबर (1)
    • ►  एप्रिल (1)
    • ►  मार्च (1)
  • ►  2020 (24)
    • ►  नोव्हेंबर (1)
    • ►  ऑक्टोबर (3)
    • ►  मे (11)
    • ►  एप्रिल (6)
    • ►  फेब्रुवारी (2)
    • ►  जानेवारी (1)
  • ►  2019 (10)
    • ►  डिसेंबर (1)
    • ►  नोव्हेंबर (4)
    • ►  ऑगस्ट (1)
    • ►  जुलै (1)
    • ►  मे (2)
    • ►  मार्च (1)
  • ►  2018 (21)
    • ►  डिसेंबर (8)
    • ►  ऑक्टोबर (1)
    • ►  ऑगस्ट (1)
    • ►  जून (2)
    • ►  मे (2)
    • ►  एप्रिल (4)
    • ►  मार्च (2)
    • ►  फेब्रुवारी (1)
  • ►  2017 (13)
    • ►  नोव्हेंबर (2)
    • ►  ऑक्टोबर (4)
    • ►  सप्टेंबर (1)
    • ►  जुलै (1)
    • ►  जून (3)
    • ►  एप्रिल (2)
  • ►  2016 (7)
    • ►  डिसेंबर (1)
    • ►  जुलै (1)
    • ►  जून (3)
    • ►  मे (1)
    • ►  मार्च (1)
  • ►  2015 (2)
    • ►  एप्रिल (1)
    • ►  मार्च (1)
  • ►  2014 (5)
    • ►  मार्च (3)
    • ►  फेब्रुवारी (2)
  • ►  2013 (7)
    • ►  डिसेंबर (1)
    • ►  ऑक्टोबर (2)
    • ►  मे (1)
    • ►  एप्रिल (1)
    • ►  मार्च (1)
    • ►  जानेवारी (1)
  • ►  2012 (12)
    • ►  डिसेंबर (3)
    • ►  नोव्हेंबर (2)
    • ►  ऑक्टोबर (5)
    • ►  एप्रिल (1)
    • ►  मार्च (1)
  • ►  2011 (11)
    • ►  नोव्हेंबर (1)
    • ►  ऑक्टोबर (3)
    • ►  सप्टेंबर (2)
    • ►  जानेवारी (5)
  • ►  2010 (3)
    • ►  मे (1)
    • ►  एप्रिल (1)
    • ►  जानेवारी (1)
  • ►  2009 (18)
    • ►  डिसेंबर (3)
    • ►  ऑक्टोबर (1)
    • ►  सप्टेंबर (1)
    • ►  ऑगस्ट (5)
    • ►  जुलै (1)
    • ►  जून (4)
    • ►  मे (1)
    • ►  मार्च (2)
  • ►  2008 (55)
    • ►  डिसेंबर (3)
    • ►  नोव्हेंबर (1)
    • ►  ऑक्टोबर (3)
    • ►  सप्टेंबर (10)
    • ►  ऑगस्ट (7)
    • ►  जुलै (15)
    • ►  जून (16)

लोकप्रिय पोस्ट

  • जिणे वादळते...
    जड झाला माथा, घर आता, बघ कोसळते. चांद पावलांना, धुळ आता, कशी रे पोळते. *** सुर्य पोखरती ढग, जीवा होते तगमग, डोळ्यातले पाणि बघ, जग किती गढुळत...
  • लाह्या आणि बत्तासे.
    स्वप्नांत साहिले मी स्वप्नातले उसासे  काही कुठे मिळाले जगण्यातले दिलासे. आवाज त्या गतांचा गुणगुणतोय कानी कुणी कधी न केले जगण्यातले खुलासे  म...
  • काहुर
    सांजल्या जगाशी उधळला वारा. गार गार, मंद मंद अंगाला शहारा. हळूच चकाके बघ धूळ पावूलात. तुळशीच्या पायी दिसे जळणारी वात. चाहुली चाहुली एक निशि...
  • । कोलाज ।
    अंगार चांदव्याचा स्पर्श जाळीतो काज ओठात तापलेले स्फुलिंग चावती लाज नयनात थेंबलेली ती काजव्यांची रास ढळता ढळून जाते पदरा कलेचा भास  ...
  • तू सखे कविता
    घन  तृष्णेच्या स्पंद तिरावर चंद्र वैभवी जाणून घे तू अवकाशातून जाणीव झरता नयन आर्जवी ओघळ हो तू शोध नको तो उगा जान्हवी अव्यक्ताच्या तिमि...
  • **सजा**
    पराग धुळ की संदर्भांचे चंद्र किनारे, देह पतित हां मनात उठती शुन्य इशारे माझ्यासाठी मोह असे रे सजा कोरडी उगाच का मी स्वतः भोवती असा ओरडी! व...
  • गर्द झाल्या प्राकृताशी...
    कोण कोणातून आले? कोण माझे?, कोण झाले? कातडीशी स्वस्थ होते कर्दळीचे रंग ओले, पाउलाशी प्राण मंद, शर्वरीचा देह धुंद, बोलता बोलून जातो निर्झराशी...
  • सरकार
    आता पुरे रडीचा डाव जिभेचा तो उतरलाय भाव राज्य तुमचं माणसं तुमची फुका पुरा बडेजाव. नाही राज्य मुंबई पुरतं बारा कधी मतीत भरतं तिसरं शेपूट दाबू...
  • कोष
    अनेक वाटा अनाथ होत्या , मनांत होत्या तुझ्या कथा तुला कळे जश्या सुखाच्या तश्याच माझ्या मनी व्यथा. उगा म्हणावे अतूट नाते असंख्य फाटे तुझ्या म...
  • विश्व संमोही
    गहिवर हिरवा , मनी मारवा, थर थर ओठी स्निग्ध गारवा. स्वप्नच ओले ठेवणीतले, गर्द नभाशी उडे पारवा. नितळ प्रकाशी जगे उदासी मलमलीत हे दुःखच झुलवा....

याची सदस्यत्व घ्या

पोस्ट्स
Atom
पोस्ट्स
सर्व टिप्पण्या
Atom
सर्व टिप्पण्या

Bhuram (भूराम)

Bhuram (भूराम)

मी कोण?

bmahajan@gmail.com
माझे पूर्ण प्रोफाइल पहा.

मला कोण कोण वाचतय?

ऑसम इंक. थीम. Jason Morrow द्वारे थीम इमेज. Blogger द्वारे प्रायोजित.