** वेडा **

तो एक शब्द अजून सुरतो
भोवती फिरतो, सभोव धरतो.
आनंदाच्या नाद घडीला
प्राण खुणांचे स्पंदन करतो.

जरी कळेना कोणावरती
करे कुरखोडी मौनावरती
फिरून यावा गेलेला क्षण
असा मोहतो, रिंगण धरतो.

सांज धुळीचे काहूर यावे
तेज निळेसे तांबूस व्हावे
वेड्या मिठीचे गाभुळले मन
कसा हेरतो, हळवा करतो.

अंधाराचे व्हावे यौवन
टीमटीम करते यावे चांदण
त्याला कळते ह्याच घडीला
कोण कुणाचा वेडा ठरतो.

-भूराम
११/२२/२०१२

*** बोललोच नाही ***

"बोलता न आले म्हणूनी बोललो न काही
जगणार्या स्पंदा खातर थांबलो स्वतःही
चांदणे नभाशी येते चंद्र नित्य नाही
ओघळत्या थेंबा खातर भांडली व्यथाही"

पाखरा तू गातो का रे तेच गीत माझे !
फडफडत्या पंखामधले एक पीस ओझे
गरगरते वाऱ्या संगे दूर दूर नेई
बोलता न आले म्हणूनी बोललो न काही.

प्राण खुणांचा हा सारा मोह जाळ होता
विझलेल्या दिवट्यांचा धूर फार होता
दिसले जे बिंब माझे मला निट नाही
बोलता न आले म्हणूनी बोललो न काही.

जे घडते ते घडते, वृथा शोक त्याचा
आकाशी गडगडते का शोध पावसाचा?
वाटे ना कसलेही, कसलेssच नाही.
बोलता न आले म्हणूनी बोललो न काही.

काय कुणा बोलावे मी, बोलणे न आता
गुणगुणता हलकेही डोलतो हा माथा!
कसले हे सत्य आहे, नित्य जे प्रवाही
बोलता न आले म्हणूनी बोललोच नाही

-भूराम
११/१२/२०१२

*** शुभ रात्री ***

तू थांब ओंजळ, वाऱ्यावरची,

तू देह अगतिक, ओली धरती

तो चांद ऋतूचा किंकर करतो

अन प्राण तुझा ग येतो भरती.

रात खुणांचे किरकिर तारे

स्पंद ॠणांचे बंधन सारे

सभोव जाते गलधून आणि

मौन झुलावे ओठांवरती . 

स्थिर होवूदे श्वासांमधले

ते भाव अनोखे घुंगुर वदले

नाद दिवाणा असे तो त्याचा

वेचून घे तो तुझ्याचसाठी.  

ते स्वप्न खुणाचे अंथर आता

ते स्पर्श क्षणांचे पांघर आता

दिवा विझून तुझ्या बाजूचा

घे नीज मिठीशी सखे सोबती.

-भूराम (१०/२८/२०१२)