गडे

 

गडे

सांभाळ ग तुझा,
तो पदर लबाड.
कसा छेडे बघ मज,
नसे लाज, किती द्वाड.

त्या बिलोरी बांगड्या,
बळे हसती रांगड्या.
नाही बघायचं तरी,
ध्यान जाते गे पल्याड.

रूप तुझं नवरंगी,
त्यात हृदयी सारंगी.
क्षण आवरू हा किती

मना वाटे जरी ग्वाड.

— भूराम