दैव

लाघवे नित लाघवे
हे प्राण सावल्यातले
तू मोह हो ऋतू माखला
अन स्पंद स्पंद नित्यातले.

हा सोहळा शुन्यातला
जीवनातला जगण्यातला
आहेच काय येथे तुझे
धावणेच दो श्वासातले.  

आरास ही बघ साजरी
मांडू कशी तुडवु कशी
सर्वस्व देते सांडुनी
आयुष्य ह्या नात्यातले.

बघ साजणे हे दैव ग
पावूल वेडे वाकडे
माग घेणे ना कधी
कोसळणेच जात्यातले.
-भूराम 
२/९/२०१४

मला हे विश्व व्यापते!

सदैव तू मनात गं
का नादते ऋणादते ?
परांतरातल्या तिरी
सदैव विश्व मागते.

असंख्य मी नभातळी
सभोव छान मांडतो.
तू येतसे खुळी हसे
आणि उगाच भांडते.

तू रात्र वैभवातली
व्यापते सदा कदा
होवू दे मला तुझा
तो श्वास देह एकदा.

तू जाणते अजाणता
विखुरण्या मला स्वःता
स्पष्ट जाणिवा तुझ्या
कश्या सुरात बांधते.

ही सांज पाखरी उन्हे
जळातली टिपायची 
भाव मोहिनी तुझी
ही स्पंद गीत व्हायची.

असेच हे  घडे सदा,
हा स्पंद स्पंद वेगता 
तुला असेल खेळ हा
मला हे विश्व व्यापते!

-भूराम
12/8/2013

वेदना स्पंदांची

रत्नांगी, मनसुधा, वेदना स्पंदांची
अर्धांगी, संस्कृती, मोहत्या गंधांची.

आकाशी 'कोहतो', पाहतो भवती मी
रातीचा देह तो, काजळी द्रवतो मी.

मोकळे श्वास हे वेचती अवनीला
चांद ही बिल्वरी, होतसे किलकिला .

गारवा पदरीचा उब मागे जशी
सोहळा पाहुनी पापणी जागे तशी .

नाद वेडा कसा जान्हवी वेग हा  
लाजरा साजरा लाघवी मेघ हा .

होवू दे साजरे जीवनाचे ऋतू 
आज ह्या वैखरी शब्द झालीस तू.  

-भूराम
१०/१९/२०१३