रविवार, २७ डिसेंबर, २००९

गर्द झाल्या प्राकृताशी...

कोण कोणातून आले?
कोण माझे?, कोण झाले?
कातडीशी स्वस्थ होते
कर्दळीचे रंग ओले,

पाउलाशी प्राण मंद,
शर्वरीचा देह धुंद,
बोलता बोलून जातो
निर्झराशी एक थेंब.

पागोळीही स्पदंनांची,
उधळल्यां यौवनाची,
सुर्य होता, चांदणीही,
व्यक्त होत्या दर्पणाची.

आहुती का, दान माझे
भुंकणारे श्वान माझे
गर्द झाल्या प्राकृताशी
पेटलेले रान माझे.

पेटलेले रान माझे...

-भुराम.
१२/२५/२००९